اختیاری

هیچ گاه نباید انسان رو مجبور به انجام دادن کاری کرد ، بلکه همه چیز باید به اختیار خود انسان صورت بگیره .

درغیر اینصورت از زمان کودکی تا آخر عمر لطمه ها و صدمات جبران ناپذیری به زندگی وارد میکنه .

گاهی میبینی انسان رو برای انجام کاری زور و اجبار نمیکنن ولی همین که مجبور هست کاری رو انجام بده که دیگران میتونن از پسش بربیان ولی اون نمیتونه انجام بده این خودش در فرد حس گناه ایجاد میکنه !

مثلا در زمان تحصیل از کودکی مجبور هست دروسی رو حتما بخونه و قبول بشه . اگر قبول نشد تجدید میشه و دوباره باید اون درس رو بخونه و امتحان بده . اگر بازهم قبول نشد باید یک سال دیگه بخاطر یک درس از نو یک سال تحصیلی باید کل دروس رو بگذرونه و ...

الان تو نظام جدید بهترشده.

از بحثمون دورنشیم . این چقدر به آدم ضربه میزنه...

به نظرم از زمان تحصیل درسی رو که دانش آموز در اون ضعیف هست رو باید به صورت 1 به دانش آموز عرضه کرد تا اگه مایل بود به میل و اختیار خودش اون درس رو یاد بگیره .

بدون اینکه داغون بشه و حس گناه و خودخوری از یادنگرفتن اون درس پیداکنه .

وقتی یکی با میل و اختیار خودش میخواد مطلبی رو بفهمه و یاد بگیره جریانش زمین تا آسمون فرق میکنه . اونوقت هست که مطلب رو هرجور هست میفهمه .

مثلا اگه یکی ریاضی رو از اول یادنگیره چه مشکلی تو زندگیش بوجود میاد ! فوقش نمیتونه رشته ریاضی بره و این رشته هایی که به ریاضی ربط داره رو بخونه.

در عوض تو کاری که خودش رغبت و علاقه داره موفق میشه . اعتماد به نفسش تقویت میشه ، پیشرفت میکنه .

باورکنید خیلی از این خلاف هایی که جوون ها دنبالش رفتن بخاطر نفرتی هست که تحصیل و درس و مدرسه براشون ایجاد کرده .

مطالب درسی رو نفهمیدن تو سرشون زدن ، از هرچی درس و مدرسه فراری شده ، رفته تو خیابون ، گول خوردن و ...

همه چی از اول باید به اختیار فرد صورت بگیره ولی جوری هم نباشه که ضمام امور از دست والدین و مربیان دربره و بقول معروف بچه ها هردمبیل زندگی کنن.

بیشتر باید روش تشویق رو بجای تنبیه جایگزین کنن.